از سری آموزش های برنامه نویسی اندروید در خدمت شما هستیم. در آخرین پست منتشر شده در سایت به توضیح و تفصیل محیط برنامه نویسی اکلیپس برای اندروید پرداختیم و تمام جزئیات آن را شرح دادیم در این پست به تشریح کاربردی گوگل استودیو یا همان Android Studio می پردازیم.

با ویندوزسنتر همراه باشید.

Related image

برنامه نویسی برای اندروید در محیط هایی که جاوا را پشتیبانی ذاتی نمی کنند مثل ویندوز کمی پیچیده تر و ظریف تر است بنابراین باید بستر را برای این موضوع به شکل دستی و مرحله ی آماده کنیم. همانطور که در آموزش محیط اکلیپس توضیح داده شده برای اینکه بتوانیم کد های تحت زبان جاوای خود را در ویندوز اجرا کنیم باید یک رابط را تنظیم بکنیم اسم این رابط برای ویندوز ماشین مجازی جاوا می باشد(توضیحات جانبی کاملا در پست آموزشی قبلی لحاظ شده اند). مثل اجرای اکلیپس در ویندوز که آن را یاد گرفتیم نصب گوگل استودیو نیز مراحلی دارد که در ادامه به آن ها اشاره می کنیم ولی با این پیش فرض جلو می رویم که اکلیپس و گوگل استودیو دارای مشترکاتی در زمینه ی بستر های مورد نیاز هستند که آن ها را یکبار در پست قبلی پوشش داده ایم و برای جلوگیزی از اتلاف وقت آن هارا تکرار نخواهیم کرد.

Related image

زمینه های سیستمی که گوگل استودیو به آن ها نیاز دارد:

• نصب و فعال کردن ماشین های مجازی اجرای جاوا بر روی ویندوز

• ایجاد بعضی متغییر های سیستمی برای جاوا در صورت نیاز برای بعضی از سیستم ها

• نصب و شناساندن SDK یا همان پک توسعه ی نرم افزار در روی سیستم

• نصب JDK یا پک توسعه ی جاوا در ویندوز

• نصب و یا تهیه کردن حداقل یک سیستم شبیه ساز اندروید تحت عنوان ماشین اجرای مجازی اندروید یا AVD

• ایجاد یک متغییر سیستمی برای SDK در صورت نیاز در بعضی از سیستم ها

• ایجاد یک متغییر محلی برای جاوا در صورت نیاز

تمام پنج مرحله ی اول لیست بالا توضیح داده شده اند و دقیقا برای گوگل استودیو نیز مثل اکلیپس عمل می کنیم. فقط یک نکته گوشزد می شود برای این مراحل در گوگل استودیو سعی شود ورژن های بروز تر هر نسخه و قسمت دانلود و نصب شود هر فایلی که دانلود می شود خب برای اولین بار بهتر است همان فایل آخرین بروز رسانی دریافت شود.

Related image

و اما مراحل ایجاد متغییر های محلی و سیستمی

این قسمت ها هم تا حدودی شبیه به مورد اکلیپس هستند با کمی جزئیات که در اکلیپس ما برای هر سیستم تقریبا باید این کار را انجام میدادیم ولی در این قسمت اگر شما ویندوز 10 و این ورژن گوگل استودیو را دانلود کنید دیگر اجرای این دو مرحله برای شما نیاز نیست و سیستم به طور پیش فرض و خودکار آماده سازی های لازم را انجام می دهد با این حال لازم به ذکر است در صورتی که مشاهده کردید با وجود استفاده از ویندوز 10 و نسخه اصلی پیشنهاد شده ی گوگل استودیو هم نمی توانید وارد محیط شوید از آموزش اکلیپس برای این دو مرحله هم به شکل دستی استفاده کنید.

پس از آماده سازی سیستم خود باید نسبت به فراهم کردن و نصب برنامه ی ادیتور زبان جاوا برای اندروید اقدام کنیم و آن را از اینجا دانلود کنیم. برای شروع کار با گوگل استودیو ابتدا آن را از حالت فشرده در می آوریم و در پوشه ای ترجیحا درایوی که SDK هم در آن نصب است قرار می دهیم و فایل Googlestudio.exe یا اسمی مشابه را اجرا می کنیم.

اگر همه چیز به درستی پیش رفته باشد و شما دقیقا مراحل نصب بستر های لازم را مثل اسلاید ها پیش برده باشید بعد از اجرا کردن فایلی که در بالا گفتیم تصویر بالا در وسط مانیتور شما ایجاد می شود و اسکرول بار سبز رنگ آن شروع به حرکت می کند. دیدن این تصویر گواه کامل و کافی برای این است که شما به درستی مراحل را انجام داده اید و این فقط برای گوگل استودیو صادق است و نه اکلیپس یعنی ممکن است خود اکلیپس اجرا بشود و شما فکر کنید که برای برنامه نویسی اندروید قایل استفاده است اما چنین نیست و شما مشاهده کردید که بعد از باز کردن نهایی اکلیپس هم تنظیماتی را برای برنامه نویسی خاص اندروید در اکلیپس انجام دادیم تا آماده شود به عبارت دیگر اکلیپس بدون مراحل بالا هم اجرا می شود ولی صرفا برای جاوا و اندروید شاید کاربردی را ارائه نمی دهد بدون این که مراحل بالا را پشت سر گذاشته باشیم.

دقت شود که همه ی این تصاویر روی سیستمی مشابه سیستم شما امتحان شده اند و آموزش ها دقیقا بعد از گرفتن جواب در اختیار شما قرار گرفته اند یعنی تمام مراحل بالا روی سیستمی اجرا و نصب شده اند و این تصویر هم از همان سیستم برای شما ضبت گردیده است و هم چنین تصاویر قبلی و بعدی نیز کاملا دارای قابلیت سندی هستند و از جایی استخراج نشده اند. همان طور که تا الان مشاهده کرده اید کامنت هم برای وضوح بیشتر برای شما در داخل تصاویر قرار داده شده است.

تصاویر زیر مراحل اولین استفاده از گوگل استودیو را برای شما شرح می دهند:

بعد از این که نوار سبز رنگ موجود روی لوگوی وسط صفحه ی فایل اجرایی گوگل استودیو به پایان رسید شما این صفحه را مشاهده می کنید که به شما قابلیت های این ادیتور را نشان داده و گوشزد کرده که شما می توانید با استفاده از این نرم افزار برای هر یک از ابزار هایی که توسط هر شرکتی ساخته می شود و دارای سیستم عامل اندروید است برنامه بنویسید. ازجمله خودرو های هوشمند که گوگل تازه به عرصه آن ها وارد شده و در چند پست قبلی هم به آن ها اشاره کرده ایم و همینطور عینک های گران قیمتی که گوگل تولید می کند.

Image result for ‫عینک واقعیت مجازی‬‎

این فقط قسمتی از چیزی است که شما می توانید برای آن با گوگل استودیو برنامه بنویسید. درآمد برنامه نویسی آن هم برای اندروید به قسمی بالاست که حتی برنامه نویسان زبان سی را هم تحریک می کند چراکه هم سادگی را دارد و هم بالا بودن دستمزد ها را اما این موضوع در این پست مورد بحث ما نیست و به اسلاید دیگر می پردازیم.

در این مرحله منو از ما می خواهد تا یک قسمت را انتخاب کنیم اما مهم است که کدام را انتخاب کنیم. به این مرحله توجه کنید. در هر برنامه که برای اولین بار آن را نصب می کنید چنین منویی ظاهر می شود شما باید حتما منویی را که شخصی سازی را برای شما مقدور می کند را انتخاب کنید چرا اولا این منو در استفاده های بعدی دیگر خودکاز ظاهر نمی شود و شما باید به دنبال آن باشید و دوم اینکه این منو در واقع حیات بعدی این برنامه را برای شما تثبیت می کند و در این مورد خاص حتی روی برنامه نویسی شما هم اثر می گذارد.

اثر روی این موضوع می گذارد که شما بعد از این منو وارد تنظیمات برنامه می شوید و رنگ و پس زمینه و سایر ویژگی های جزئی اما مهم را تعیین می کنید و شما فرض کنید که دو روز دیگر برای استفاده از این نرم افزار آن را باز می کنید اگر اولین صفحه ای که شما می بینید به رنگ دلخواهی که شما دوست دارید باشد شما به نظرتان خوش آیند می آید و ادامه می دهید و چه بسا یک برنامه نویس حرفه ای هم می شوید و حالت دوم این است که یک رنگ نادرست پس زمینه شما را از برنامه نویس شدن محروم نمود. پس دقت کنید.

در این مرحله شما رنگ محیط کاربری خود را انتخاب می کنید. یعنی دوست دارید که برنامه ی شما با چه شکل و شمایلی دیده شود ولی توصیه برنامه نویسی برای شما این است که اگر به مدت های زیادی قصد دارید و مجبورید پشت هر نوع سیستم یا برنامه ای بنشینید حتما پس زمینه ی آن را تیره تر انتخاب کنید تا آسیب کم تری به چشم شما برسد و لی شمایی که تازه کار هستید فعلا رنگی را که دوست دارید حتما انتخاب بکنید.

در این مرحله تنظیمی مهم وجود دارد. از تنظیم اول شروع می کنیم: همان طور که مشاهده می کنید تیک های موجود برای هر قسمت حالت های مختلفی دارد تیک اول که به شکل خود کار فعال است برای این مورد است که گوگل استودیو پیش فرض واجب می کند که حتما SDK لازم و بروز را خودش دانلود کند و ما نمی توانیم اصلا تیک آن را برداریم.

تنظیم دوم: این تنظیم برای قادر کردن سیستم برای اجرا و کارکرد برنامه ها بر روی CPU سیستم به شکل بهینه تر است. یعنی مجازی سازی را برای CPU ما فعال می کند. یک برنامه ی حدودا دوسه مگاباتی است که برای CPU های اینتل کاربرد دارد و توصیه می شود حتما این تیک را زده باشیم.

تنظیم سوم: این تنظیم نشانگر این است که ماشین اجرای مجازی اندروید برای سیستم شناسایی شده است. همان طور که می بینید جلوی گزینه نوشته شده که نصب گردیده است و ما در مراحل قبل انواع ماشین های اجرای مجازی اندروید را شرح داده ایم و معلوم است که به خوبی نصب و شناخته شده است. نبود هر یک از این ابزار حداقل یک هشدار را برای ما نشان می داد اگر خطا مشاهده نمی کردیم.

تنظیم مهم و حیاتی چهارم:

این تنظیم بسیار حیاتی است چراکه اگر درست نباشد سیستم دچار اشتباه خواهد شد. در این قسمت مسیر بروز رسانی های SDK را به گوگل استودیو معرفی می کنیم. یعنی مسیری فایلی که در قسمت یک می خواهد دانلود کند را در این مسیر خواهد افزود.

اگر شما مراحل را ادامه دهید و ورژن آخر SDK را دانلود کرده و نصب داشته باشید خواهید دید که خود گوگل استودیو این را خواهد فهمید و دانلود اضافه نخواهد کرد اما اگر SDK شما به روز نباشید و دسترسی به اینترنت هم موجود باشید حدودا دویست مگابایت باید دانلود کندو اجازه ی ادامه به ما دهد.

دقت شود همه ی این مراحل یکبار صورت می گیرد و تمام می شود برای استفاده های بعدی این مراحل را نداریم به هیچ وجه. توصیه گروه برنامه نویسی ویندوزسنتر برای شما این است که در صورتی که نیازی به فایل ها پکیج خاصی برای برنامه نویسی اندروید ندارید یا SDK شما دارای ورژن تقریبا بروزی است اصلا به گوگل استودیو اجازه ی وصل شدن به اینترنت را ندهید چرا که همواره اقدام به بروز رسانی کرده و شما را سردرگم کرده و شاید سیستم را خراب می کند.

در این قسمت شما می توانید ماشین مجازی که برای اجرای برنامه های اندرویدی خود ساخته اید را تنظیم کنید و برای آن یک محدودیت حافظه ی RAM قرار دهید که مثلا از این مقدار تجاوز نکند. این کار برای استفاده ی درست شما از سیستم خوب است. برای مثال اگر سیستم شما 4 گیگابایت رم دارد یک گیگ رم برای ماشین مجازی کافی است اگر بیشتر اختصاص دهید ممکن است در حال اجرای ماشین مجازی خود سیستم شما برای خودش یک مقدار حافظه نیاز داشته باشد که در دسترس نیست و شاید آسیب ببیند.

در این صفحه شما میبیند که کدام قسمت ها را شخصی سازی کرده ایم. دقت کنید که در مسیر SDK حدالامکان از فاصله(-) یا زیرخط(_) یا کارکتر های غیرمعمول استفاده نشود تا بعدا مشکل ساز نگردد. چرا که اساس گرافیک اندرویدی بر پایه ی فایل XML می باشد که بسیار حساس به کارکتر است و بعضی اوقات استثنا هایی ایجار می شود که به هیچ وجه قابل شناسایی هم نیست و حل نیز نمی گردد.

Image result for xml file

برای مثال ممکن است دو زیر خط در کنار هم قرار گیرند و معنای خاصی را در فایل XML تغییر دهند دیگر تشخیص خطا به این دقت برای سیستم اندرویدی ممکن نیست و فقط عدم اجرا را مشاهده خواهیم کرد درحالی که فکر می کنیم همه چیز درست است.

مرحله ی بعدی 2 نکته را در پی دارد.

اول اینکه به ما می گوید طبق انتظارمان SDK بروز است و نیازی به دانلود و بروز رسانی مجدد نداریم.

دوم اینکه سیستم ما توانایی و قابلیت اجرای شبیه ساز CPU را ندارد. سیستمی که ما بر روی آن تست کرده ایم دارای پردازنده ی AMD می باشد که غیر از اینتل است بنابراین HAXAM که یک فرآیند شبیه ساز پردازنده ی اندرویدی در اینتل است برای ما کار نخواهد کرد. دقت کنید اگر سیستم شما هر نوع پردازنده ای غیر از اینتل داشته باشد این هشدار و خطا را خواهید دید. این خطا جلوی ادامه ی کار ما را نمی گیرد و بدون آن نیز می توانیم ادامه دهیم اما این ویژگی دارای سرعتی ده برابر بیشتر است که فقط در حال حاضر پردازنده ای اینتل آن را دارند.

خب.تبریک!

شما توانستید برنامه را به درستی تنظیم کنید. برای دستبابی به تنظیمات قبلی می توانید از همین صفحه قسمت پایین سمت راست Configure اقدام کنید. نکات این تصویر:

1- ایجاد پروژه ای جدید برای شروع برنامه اندرویدی در گوگل استودیو

2- باز کردن برنامه در گوگل استودیو که قبلا هم با گوگل استودیو نوشته شده است

3- تغییر در ورژن یک برنامه از طریق قسمتی به نام ورژن کنترولر

4- وارد کردن یک برنامه ای که با ادیتوری به غیر از گوگل استودیو نوشته شده است مثلا Eclipse ADT یا گریدل Gradle

5- وارد کردن نمونه کدی برای اندروید بودن فایل های اضافی پروژه اندرویدی

همه می دانیم که ما باید قسمت اول را انتخاب کنیم و اولین برنامه ی خود را با گوگل استودیو برای اندروید بنویسیم.

در این قسمت برای پروژه ی خود یک نام انتخاب می کنیم. Test نام انتخابی ما است. دقت شود برای دسترسی های بعدی مثل انتقال به سیستم دیگر می توان از مسیری که در قسمت پایین نشان داده شده استفاده کنیم. این مسیر جایی که دقیقا پروژه ما با تمام فایل هایش قرار دارد را نشان می دهد.

مشاهده ی این مرحله و این نوار یعنی اولین پروژه شما در حال ایجاد فایل ها و مقادیر اولیه است.

در این تصویر قسمت مربوط به برنامه نویسی برای گوشی را انتخاب می کنیم چرا که برای گوشی می خواهیم برنامه بنویسیم. بعد قسمت مهم در هر سه مورد انتخاب ورژن SDK است. هر ورژنی که انتخاب کنیم در داخل پرانتز ورژن اندرویدی که می تواند آن را اجرا کند را به ما نشان می دهد. برای مثال اگر Minimum SDK را مثلا 21 قرار دهیم دیگر گوشی هایی که ورژن اندروید 5 به پایین دارند نمی توانند این برنامه ما را اجرا کنند. به این نکته دقت کنیم که این جا کمترین مقدار را انتخاب می کنیم. یعنی کمترین مقدار اندرویدی که می خواهیم این برنامه بتواند در آن نصب شود را انتخاب می کنیم.

در این جا نوع فایل XML را برای برنامه خودمان تعین می کنیم. انواع فایل های آماده با منو و بی منو یا هر نوع دیگر وجود دارد. ما فعلا برنامه با فایل خالی تصویری را انتخاب می کنیم و قالب را تعیین نمی کنیم. بعدا با برنامه هایی که می نویسید با نوع این ها آشنا شده و مورد مناسب برنامه خود را انتخاب خواهید کرد.

دقت کنید همه ی مراحل گفته شده برای شما باری آموزش بوده اند و حالت های متمایز دیگری هم در هر مدل مود است که شما خود به تدریج یاد خواهد گرفت.

در این جا برای کلاس برنامه نویسی خود یک نام انتخاب می کنید و همین طور برای فایل گرافیکی هم یک اسم می دهیم. پیش فرض می توانید Next بزنید و تغییری ندهید. در هر قسمت اگر تنظیمی را ندانید در اینجا یا هر برنامه دیگر گزینه ی پیش فرض مقدار مناسبی برای آن خواهد بود تا بعدا آن را تغییر دهید.

این تصویر می گئید گوگل استودیو در حال آماده سازی فرم ها و ادیتور برای شماست. این طول کشیدن ها برای بار آول طولانی است .

در این تصاویر تب های مربوط به ادیت و ویرایش کلاس و فایل XML را مشاهده کردید.

می توانید از قسمت مربوط به Properties تمام تنظیمات را به هر نوع تغییر دهید. مثلا ما متن hello world را به سلام به ویندوزسنتر تغییر دادیم. و حالا شما می توانید پروژه ی خود را با F5 یا ویزارد موجود اجرا کنید.

در پست های آموزشی بعدی برنامه نویسی اندروید را شروع خواهیم کرد.

پیوست

 

پسندیدم(2)نپسندیدم(0)

نظر خود را با دیگران به اشتراک بگذارید

نظرات شما برای ما ارزشمند هستند.

Developed by Nasour Naghipour